Dagboek traumaverwerking: trial 3

Proloog

Het is vreemd. Zo vreemd.

Alle praatsessies die teruggaan naar oorzaak-gevolg en de ratio (top down) zijn zeker nuttig waar je een voldaan gevoel aan kunt overhouden om eindelijk te weten waar alles vandaan komt. Cognitieve therapiesessies alleen zijn volgens mijn ervaring niet voldoende, ook al heb ik nog weinig ervaring met andere praktische therapievormen.

Wat ik wel weet is dat na (nog maar) twee sessies ‘somatic experience’ (bottom up, lichaamsgericht) ik merk dat ik niet begrijp dat ik zo lang heb gewacht (nja, ik wist het niet eerder, ieders pad gaat op zijn of haar eigen tempo) om dit in te roepen.

Ik zal mijn therapieverloop ook op 2 manieren bespreken. Eerst de psycho-educatie die de oorzaak- gevolg/ratio (top down) weergeeft van mijn sessie. Daarna zal ik het lichaamsgerichte (bottom up) werk bespreken die voortvloeit uit de praktijk van de sessies.

Sessie 2: psycho-educatie

Wij, trauma survivors, leven en denken heel snel. Reflexief, automatisch en instinctief zonder dat we kunnen vertragen. Het is voor ons een ‘nu of nooit’ reactie op het moment van de trigger of arousal. Zoals je ziet op de onderstaande afbeelding reageer je ‘nu’ (hyper arousal) door de overlevingsstrategie vecht (fight) of vlucht (flight) in te zetten. Zet je de strategie ‘nooit’ (hypo arousal) in zal dit via het onderwerpen (fawn) en bevriezen (freeze) naar boven komen.

Wat is nu dat hyper- en hypoarousal dinges en wanneer reageer je dan optimaal (zonder hyper en hypo)? De volgende afbeelding (window of tolerance) legt het haarfijn uit.

• Hyper arousal: enorm en continue waakzaamheid i.f.v. dreiging stimulus
• Optimale staat: kalm, gebalanceerd en in controle door zelf-regulatie
• Hypo arousal: afsluiten, inwaarts keren, geen verbinding voelen

Personen die codependent genoemd worden zijn in werkelijkheid hun ‘fawn’ strategie aan het inzetten vanuit een past programming door hun leven in een disfunctionele familie, weinig eigen waarde en zelfvertrouwen (onveilige hechting), afhankelijk te zijn geweest van bevestiging van prestaties i.p.v. de persoon (destructieve parentificatie)…

Sessie 2: Somatic Experience (SE)

De vorige sessie was een intake waarbij de therapeut een beetje moest aftasten hoe ik (en mijn reacties) in elkaar steek. Een zeer observatief moment wat soms als ongemakkelijk kan ervaren worden. Je wordt gepeild en er vallen veel stiltes. Maar op zich heb ik daar geen probleem mee, want stiltes zorgen voor vertraging: gewoon zijn.

Deze sessie ging precies zo door zoals de vorige keer: observatief, traag, stil. Enkel gerichte vragen en opmerkingen om mij te laten vertragen. Mijn brein zorgt ervoor dat ik te snel te vaak (top down) uitleg wil geven en andere zaken eraan wil linken.

Wel enkele revelaties op dit kort uur van veel stille observaties en gerichte vragen:

• Ik reageer soms ‘nu’: explosief, communicatief, verontwaardigd, boos, gezien /gehoord willen worden
• Ik reageer soms ‘nooit’: inwaarts, inslikken, droevig en ongezien/ongehoord voelen

Deze revelatie merkte ik lichaamsgericht door enkele vragen die me:

• een knellend gevoel rond mijn hart teweeg brachten: de ‘nu’ response
• mijn buik/maag deed borrelen: de ‘nooit’ response

Bovendien kwam iets verder in de sessie nog wat verbazende info naar boven.

• Tijdens zo’n ‘nu’ reactie voel ik me veilig genoeg om dit communicatief over te brengen zodat ik mezelf kan laten zien en laten horen (nauwe contacten) vanuit mijn hart zodat ik ontkneld word
• Tijdens zo’n ‘nooit’ reactie voel ik me onvoldoende veilig om dit communicatief over te brengen en slik ik mijn emotie naar beneden helemaal naar mijn buik die blijft borrelen

Jammer genoeg werd het mij ook duidelijk dat deze laatste reactie ook steeds voortkomt bij mijn adoptiemoeder. Inslikken en zonder communicatie over hoe ik me voel in bepaalde triggersituaties. Ik weet niet of ik dit ook ooit zal kunnen doen. Dit ook vanwege haar fragiele staat omdat mijn adoptievader aan dementie lijdt.

Ik ben ook niet zeker of het wel nodig is om haar blijk te geven van mijn emoties bij triggers omdat ze geen idee heeft van wat haar impact op mij is geweest. Ze had onvoldoende handvaten om aan mijn opvoeding te beginnen (vooral ook omdat ik al een beperking had vanwege die onveilige hechting in mijn eerste 3 jaren). Het blijft dus een heet hangijzer.

Om te weten wat de lichaamssensaties en waar die bij horen is eigenlijk best een revelatie. Zeker omdat ik me nu bewuster ben van bepaalde sensaties nadat mijn sessie gedaan was.

Een lieve digitale vriendin vertelde me bijvoorbeeld hoe ze me begreep binnen een bepaald topic op een besloten facebookgroep. Het veroorzaakte een positieve fladder in mijn buik/maag. Ik was me bewust van deze sensatie, kon ze benoemen en werd er gewoon uitermate blij van. Hopelijk is dit een begin van het aanvoelen van negatieve triggers en het kunnen vertragen: de emotie sorteren onder een trauma reactie en niet onder de aanleiding of actuele gebeurtenis waardoor de response optimaler kan worden na verloop van tijd.

Ja waarom heb ik dit niet eerder ontdekt he? Zoals ik hierboven aanhaalde. Iedereen stapt op zijn eigen tempo zijn pad en zal op zijn tijd ontdekken wat tot zijn heling kan leiden: omdat je er klaar voor bent.

Een lezeres vertelde me onlangs dat ze niks heeft met het woord ‘heling’ maar liever de term ‘reis’ gebruikt. Dit kan en mag zeker! Zoals ieders pad eigen subjectieve belevingen, ervaringen zal hebben kan dit eveneens ook met andere termen zijn. Zolang ze voor jou werken en zolang jij er maar klaar voor bent.

Mijn reis (of heling) hoeft niet die van jou te zijn. Ik kan je enkel aantonen hoe ik mijn reis aanvat en welke tussenstops ik neem en wat ze me hebben bijgebracht. Mogelijk kan dit voor jou ook een tussenstop worden en mogelijk brengt het jou niet wat het mij bracht. Maar mogelijk ook wel!

Blijf in beweging: zo kan je niet roesten. Maar vertraag ook af en toe zodat je je bewust wordt en blijft van je proces. Veel paradoxen, maar zo is het leven: vol tegenstellingen waartegen je je kunt wapenen als je de juiste handvaten kunt hanteren. Hopelijk kan ik je hier bij helpen.

Ik zal binnenkort ook een tekst online zetten over “co-dependentie” op vraag van een lezeres. Aarzel zeker niet om mij aan te spreken als je graag een andere focus hebt van mijn blog en ik onderzoek het graag voor je. Mijn 4de dagboek trial komt midden juli online.

Tot dan: zorg voor jezelf, anderen en blijf gezond. Bovendien een goede zomervakantie waarbij jullie je kunnen onthaasten na een intense corona-tijd.