De reis doorheen je leven zit vervat in processen en cycli. Er zijn gelegenheden waar je gelukkig en tevreden bent: de succeservaringen. Tevens zijn er gebeurtenissen die de meeste mensen omschrijven als negatief: de uitdagingen. Daartussen zit een heel scala aan routineuze momenten die we op automatische piloot beleven. Een goed omni evenwicht zorgt ervoor dat ons welbevinden vooral een positieve beleving wordt.
Zonder al teveel trauma’s (interne processen) heb je in je bestaan keuzemogelijkheden. Niet enkel tussen contacten met anderen, maar eveneens in jezelf door emoties en gedachten.
Als kind word je tijdens het opgroeien hierin (hopelijk) begeleid. Als volwassene heb je al een hele weg afgelegd om uit de vorige processen een redelijk vrije beslissing te maken. Eentje waar je de vruchten van kunt plukken of waaruit een leermoment volgt. Eens je weet dat je zelf aandeel hebt in je keuzes kan je zonder (al te veel) schuldgevoel, maar steeds met het nodige respect, je leven vrij leven zonder dat er te veel blijft plakken in je interne processen.
Heb je als kind de nodige zorg, steun en responsiviteit gemist kunnen deze interne processen ervoor zorgen dat ze je beperken in die keuzes die je maakt: eerst in jezelf en daarna in het contact met anderen. Je opnieuw vrijmaken van die processen is bijna onmogelijk, maar niet geheel! Hierover vertel ik je meer in mijn “diary trials” over mijn eigen traumaverwerking.
Ik weet zeker, na de interne processen die ik meemaakte, dat ik op verschillende punten ben beland doorheen mijn leven waar ik steeds de mogelijkheid kreeg om te groeien. Dit ongeacht hoe ik er geraakte en ik op die momenten heel wanhopig en verdrietig ben geweest. Ik heb lang niet beseft dat ik mijn eigen keuze had omdat ik vooral werd gestuurd, genavigeerd, geleefd door iemand anders. Ik stond gelijk aan mijn prestaties: positief en negatief. Best dan ook opgelegd positief zodat ze trots met me konden pronken. Door het boek van Manuel J. Smith te lezen ‘als ik nee zeg voel ik me schuldig’ was het thema schuldgevoel al heel wat minder aanwezig. Maar de processen waren nog wel aanwezig.
Mijn trauma’s zijn niet enkel negatief, hoewel dit voor velen zo aanvoelt. Door mijn trauma’s heb ik een enorme veerkracht en geloof ik in mijn capaciteiten, hoe zeer ik me ook ontgoocheld voelde. Af en toe stil (mogen) staan en de situatie evalueren, even mokken of me verslagen voelen zorgt ervoor dat je met hernieuwde kracht aan de slag kunt gaan. Met jezelf. De vrouw (of man) die terug kijkt in de spiegel.
Triggerwarning
De rest van deze blogpost kan triggerend werken. Misschien zelfs irritant. Het lijkt allemaal zweverig. Het kan ook als ‘kwakzalverij’ aanvoelen. Ik verwacht zelfs dat sommigen bij zichzelf denken ‘yeah sure, maak dat iemand anders wijs’.
Dat mag, je emotie of gedachte mag er zijn. Ik geef op mijn blog hoofdzakelijk weer hoe het voor mij aanvoelt of aanvoelde. Hoe ik ben omgegaan met mijn demonen. Er bestaan vele waarheden, interpretaties en buikgevoelens. Iedereen mag het zijne of hare hebben. Individueel kan geloven in iets telkens een andere vorm aannemen. Wat werkt voor de ene werkt niet voor de andere.
Het universum: de signalen
Hoe weet je dat het tijd is? Waarom vind je net nu die kracht om door te gaan met zeer confronterende (vrije) beslissingen?
Ik voelde het al een hele tijd, maar ik kreeg de optelsom niet steeds gemaakt. Ik lijk er niet meer aan te ontkomen. Het universum zorgt steeds voor signalen zoals toevalligheden, deja vu’s en intuïtie (het biologische buikgevoel). Alsof het me navigeert naar het punt waar ik nu sta. Een klaverblad waar ik alle kanten kan opgaan maar ik wel aanvoel welk laan ik moet nemen.
Ik zag bijvoorbeeld wel heel vaak repetitieve nummers op de klok als ik toevallig en onbewust opkeek (symbool voor een nieuw begin en het einde van een vorige cyclus). Ik hoorde het in een liedje bij het starten van de auto op de radio als ik een bepaalde gemoedstoestand verkeerde. De tekst vertelt me dat ik mijn weg wel zou vinden of dat het ok was om me zo te voelen. Déja-vu’s heb ik ook heel vaak waaruit kan blijken dat ik veel aan zelfreflectie doe en mogelijk mijn eigen herinneringen niet vertrouw (vanwege mijn trauma’s).
Tevens gaven bepaalde personen die op mijn pad kwamen me het gevoel dat ze er voor een specifieke reden waren: om mij op mijn voorbestemd pad brengen. Redders of boodschappers die me met een bepaald middel (digitale gesprekken en aanwijzingen over traumatherapie, gratis aangeboden DNA-kit of platform, …) naar mijn eigen innerlijke vrede en rust sturen.
Vanzelfsprekend moet je ook zelf dingen ondernemen en niet (ver)wachten dat het universum aan je deur zal kloppen. Als je ervoor openstaat kan je de signalen opvangen en gaan interpreteren en volgen op de manier die jij zelf kiest.
De natuur: inhoud en werking van het universum
Niet enkel het uitgestrekte universum helpt je een hartje. De natuur (biologie en levensvormen) kan eveneens je gids zijn om je healing te ondersteunen.
De natuur als externe levensvorm kan je helpen je even tot jezelf te komen zoals de frisse buitenlucht tijdens een wandeling of je aarden tijdens of na een trigger zodat je terug naar het hier en nu wordt gezogen. De interne biologie kan je ook helpen om te kalmeren en even te ‘zijn’ door bijvoorbeeld te oefenen op je ademhaling of te mediteren. Zo kan je meer bij jezelf komen in of na prikkelende situaties. Over dit laatste thema besteed ik meer aandacht bij het volgende deelthema ‘start to meditate’.
Wist je dat er zelfs in bepaalde natuurverschijnselen cycli zijn om onze eigen biologische cyclus op peil te houden? Deepak Chopra legt dit allemaal mooi uit in het artikel ‘dansen met het universum’. Een soort circle of life.
Het onderhouden van je eigen natuur of biologie hoort ook bij een goede healing of een gebalanceerd leven. Een evenwichtige voeding is zo belangrijk maar zeker niet eenvoudig als eten je troost is vanwege non regulatie van eigen emoties. Dit is zeker een punt om mezelf terug te kunnen reguleren binnen de traumaverwerking.
Een uitdaging
Het is niet gemakkelijk wat ik nu van je zal vragen. Je zult het uiterste van jezelf moeten geven, er voldoende tijd voor nemen.
Ik daag je uit om tegenslagen of onjuiste keuzes te ontvangen, erom te rouwen of er bij stil te staan qua emotie regulatie om daarna los te laten. Niet nu, niet binnen de maand maar op eigen tempo.
Own your mistake, learn from it and let the hurt go. Vergeef mensen voor je eigen vrede of ga aan de slag met een mogelijk confronterende verwerking al dan niet met professionele begeleiding.
Ik hoop dat ik enkelen onder jullie kan inspireren om te reflecteren en verder te kijken naar wat er in het verleden is gebeurd. Om aan de slag te gaan met de vrouw/man in de spiegel om te bewegen naar innerlijke rust.
Wie van gedachten wil wisselen, samen met mij op zoek wil gaan naar een manier om aan de slag te gaan met jezelf of gewoon wilt babbelen? Dat kan! Stuur me een privébericht op de facebookpagina (zie link onderaan deze pagina) of stuur me een e-mail naar howtosurviveinlife2020@gmail.com.
Tot dan: zorg goed voor jezelf, anderen en blijf vooral gezond!
How to survive in life 