#4.2 Verbinding herstellen

Start bij het begin

Dit thema kan enkel als je voldoende fundament hebt opgebouwd door kennis, inzicht en de wil om de roulerende rekening te doorbreken. Soms heb je hierbij externe hulp nodig. Soms kan je dit met enkele naasten. Soms ga je door dit proces alleen.

Feit is dat die verbinding ook pas kan als je volledig van nul begint, bij je eigen basis. Samen met zelf acceptatie, zelf liefde en zelfkennis. Emoties, gedachten, triggers… ze mogen er allemaal zijn en zijn deel van je verleden, van je trauma. Het mooie is dat je niet één wil blijven met dit trauma, met dit geconditioneerde deel van jezelf. Je neemt het heft in handen en komt in beweging na stil te staan bij alle processen die je hebben gevormd, gerouwd hebt om wat er is geweest. Zo kan je je triggers volledig of gedeeltelijk loslaten m.n. helen.

Maar hoe kan je nu verder? Hoe kan je loslaten wat zo gebeiteld zit in je hele wezen? Littekens zullen altijd blijven, maar ze vervagen na een tijd. Je kunt dus het best stoppen met de wonde aan te raken en het de tijd geven om te genezen. Dit kan door aan de slag te gaan met het genezen van die wonde. Zoeken wat ervoor kan zorgen dat die wonde sneller kan genezen. Therapie in vele verschillende soorten vormen, een bepaalde hobby waar je jezelf even in kunt verliezen en je triggers in kunt loslaten, meditatie om op bepaalde punten van de dag gewoon even kunt ‘zijn’ zonder externe prikkels.

Mijn praktijkverhaal

In mijn zelfgemaakt tijdlijn zijn mijn praatsessies heel prominent vermeld. Ik ben voor het eerst in aanraking gekomen met een psychiater toen ik na de sneeuwklasse (6de leerjaar) bleef slapen, slapen en slapen. Ik werd ter observatie in het ziekenhuis opgenomen en de vragenlijst gaf weer dat ik een depressie had.

Ik had opnieuw externe begeleiding nodig toen ik faalde in mijn bachelor opleiding op de hogeschool. Gefaald en angst om mijn ouders te confronteren met mijn eigen keuze qua opleiding zorgde voor een enorme stress. Ik zou moeten rebelleren, hetgeen juist onvrede en ongeluk zou teweeg brengen bij mijn moeder. Het was voor mij een zeer turbulente tijd. Mijn start in de opleiding van mijn keuze verliep vlekkeloos en studeerde af zonder herexamens op een mooi niveau. Een eerste succeservaring rond mijn 25ste jaar wat nog veel meer past programming bloot legde.

Ik was al langere tijd gestopt met bovengenoemde therapie (praatsessies) omdat ik gelukkig was in mijn studiekeuze. Maar die succeservaring op mijn 25ste triggerde me onnoemelijk bij een futiele aanleiding die ik reeds beschreef in mijn eerder praktijkverhaal. De start van meer rebellie, losmaken van de bevriezende identiteit die mijn moeder me oplegde. Hierbij had ik opnieuw externe hulp nodig. Dit was ook de hulp die ervoor zorgde dat ik de link begon te leggen bij mijn adoptie (onveilige hechting) en de manier hoe mijn moeder met me omging doorheen mijn kinder/adolescentenjaren (destructieve parentificatie). Maar het gaf me nog niet voldoende handvaten om de rekening voor mezelf te doorbreken. Gelukkig wel dat ik me durfde losmaken van mijn moeder en haar macht. Dit lukte bijvoorbeeld mede door fysiek te verhuizen.

De jaren gingen voorbij met veranderende werksituaties die soms ook wat turbulentie met zich meebrachten. Personen die met gebrek aan respect en fatsoen hun eigen wensen en noden realiseerden met mij als slachtoffer. Het heeft me veel verdriet gedaan en het heeft me lange tijd het idee gegeven dat ik niet bekwaam was noch iets waard was om iets te betekenen voor mijn werkgever. Een gedachte/emotie dat bleef terugkomen doorheen mijn leven. Een vaste waarde vanwege die onveilige hechting en destructieve parentificatie.

Ondertussen ontmoette ik een jongen die van meet af aan zeer onafhankelijk, onverstoorbaar en begrenzend was/is. Eigenschappen die mijn schaduwzijden zijn en zijn talenten. Klinkte het niet, dan botste het wel. Maar zoals ik mezelf doorheen het leven al leerde kende; ik was een doorzetter en gaf de relatie niet op (nu bijna 14 jaar geleden). Dit wil zeggen dat we toch redelijk wat woelige wateren hebben door gezwommen met als hoogtepunt: het prachtige kindje dat we samen op de wereld zette.

Dit gegeven bracht aan het licht dat ik mezelf wegcijferde (o.w.v. mijn gedachtegoed over hechting versus verbindend opvoeden) en mijn man heel veel ruimte kreeg. Niet enkel ik heb etiketjes, hij ook. Etiketjes die haaks staan op die van mij. Een cocktail die eigenlijk zeer toxisch kan zijn. Maar opnieuw geeft me dit de uitdaging om door te zetten en vernieuwing te zoeken; in mezelf, onze relatie, misschien ook in hem maar dat is zijn keuze niet de mijne.

Opnieuw kwam ik op therapie om ons te helpen. Mijn man ging akkoord en samen gingen naar relatietherapie nadat ik eerst zelf enkele sessies alleen ben gegaan. Dit was een psychologe die gespecialiseerd is in hechting, ass, hooggevoeligheid etc. … Een nieuwe set van kennis en handvaten werd aangereikt.

Maar ik voel nog steeds dat ik niet geraak tot het punt van transformatie, loslaten van past programming omdat ik een hoogtepunt van triggers heb die mijn dagelijkse leven echt doen wankelen. Het is zo frustrerend omdat ik weet wat de oorzaak is, maar ik het niet blijk te kunnen aanpakken vanuit de basis. Heraanleg van mijn neuroligische paden door positieve en veilige relaties (hierin ligt ook de uitdaging dat mijn partner meer inzicht en begrip zou moeten krijgen in mijn problematiek en andersom eer we van een veilige co-regulatie kunnen spreken).

Hoe moet het nu verder?

Waar ligt die deur die ik kan open doen naar meer bevrijding? Niet enkel voor mezelf maar voor iedereen rond mij die hinder ondervindt van mijn triggers. Zou het kunnen liggen in het gebrek aan een praktische therapievorm? Ik hoor meer en meer dat een praktische therapie veel baat kan hebben in het herstellen van de verbinding met jezelf (en daarna met je omgeving). Probleem is: alles heeft een kostenplaatje. Ik heb doorheen mijn leven al een redelijk som geïnvesteerd in mijn mentaal welbevinden. De drempel om over te stappen naar, of gelijklopend met mijn praatsessie, een praktische therapievorm is dat ik geen zicht heb op hoe sommige sessies verlopen en of ze ook echt gericht kunnen helpen in mijn eigen cocktail van trauma’s (big T versus small t). Ik heb geen zin om zomaar een therapievorm op te starten en ergens voelen dat dit toch niet mijn dada is of gewoon niet gericht is naar mijn eigen trauma.

Ik zoek daarom personen die deze blog volgen en ervaring hebben met 1 of andere praktische therapie en mij hierover praktisch kunnen inlichten. Ik wil bij een volgend overkoepelend thema (#5; dit is #4 “zoek in jezelf”) hier veel uitgebreider op terugkomen om anderen ook meer inzichten te verschaffen in verschillende soorten praktische therapie. Gebundeld op 1 website met de nodige verwijzingen.

Wat ik al wel kan doen voor je is enkel praktische vormen opsommen en je de linken bezorgen die hierover betrouwbare informatie geven (mostly dutch for national refferals, I’ll try to link English sites too). Ik ga na deze blogpost even duiken in de traumaverwerkingstherapieën om zelf eentje of meerdere uit te proberen. Ik hou je op de hoogte!

Er zijn vele therapievormen, maar enkele zijn meer gericht op traumaverwerking.

1. Somatic Experience (SE) met als grondlegger Peter Levine
2. Familieopstellingen /constellations met als grondlegger Bert Hellinger
3. Neuro-Affective Relational Model (NARM) met als grondlegger Laurence Hellinger
4. Neurofeedback via je hersengolfactiviteit ook gekend als biofeedback
5. Acceptance and Commitment Therapie (ACT) met als grondleggers Hayes, Wilson & Strosahl
6. Eye Movement Desenzitation and Reprocessing (EMDR) met als grondlegger Francine Shapiro
7. Brainspotting (BSP) met als grondlegger David Grand
8. Neuro Linguïstisch Programmeren (NLP) met als grondlegger Richard Bandler en John Grinder
9. Psycho Motorische Therapie (PMT) met als grondlegger H. Simon
10. Schematherapie met als grondlegger Jeffrey Young en collega’s
11. Emotional Freedom technique (EFT) of tapping met als grondlegger Roger Callahan
12. Meditatie/mindfulness

Als er nog meer zijn waar ik nog niet aan heb gedacht mag je mij dit steeds doorgeven met een relevante link via e-mail: howtosurviveinlife2020@gmail.com of mijn facebookpagina die je onderaan deze pagina terugvindt.

Het is een lange blogpost geworden. Hopelijk heb ik jullie nog kunnen boeien tot op het laatste. Sommige thema’s kan je niet bondig samenvatten zoals praktijkverhalen.

Het volgende deelthema zal een iets lichtere inhoud hebben. Ik wil je graag meenemen naar het universum en de natuur: daar waar onze oorsprong is. Het laatste deelthema zal een “start to meditate” worden: letterlijk verbinding zoeken met jezelf.

Zorg voor jezelf, anderen en blijf gezond.